Search
  • sandrinhagre

Van Opgave naar overgave

Updated: Sep 11




Vandaag was het er weer, ik voelde het, ik was erbij, ik was me ervan bewust en toch niet direct in staat in overgave te gaan. Ik zag het gebeuren maar wist even niet de knop te vinden, de knop die mn mind in staat stelt om in het NU te zijn (daar waar geen probleem is, daar


waar geen ervaringen van het verleden en geen ideeën over de toekomst gevormd zijn). Mijn zalige vredige bubbel van eenvoud en flow waarin alles makkelijk ging die ochtend werd abrupt verstoord toen ik smiddags tijdens mijn werk geconfronteerd werd met een ingewikkelde casus die ik in mijn caseload zou kunnen nemen. Het gevoel van ongemak begon in mn lichaam, weerstand en een gespannen gevoel in mn middenrif, een diepe zucht voelbaar, fronsende wenkbrauwen en mijn innerlijke stem die ik hoor zeg, " oh nee niet dit weer" en een vermoeid gevoel dat vervolgens over me heen komt.

Als ik dieper voel weet ik als ik eerlijk ben eigenlijk wel dat ik het gewoon moet doen. Niet omdat het moet maar omdat dat het vanuit een diepere waarheid komt, de plek waar stilte is. Er is daar een gevoel van neutraliteit, er is daar geen probleem, het een kost misschien wat meer werk zo'n casus maar het is geen werkelijk probleem....

Ik voel het gevecht in mezelf en zie mijn ego het ongemak aan mijn collega aan de andere kant van de telefoonlijn over brengen. Waarvoor probeer ik haar ergens van te overtuigen, wat wil ik hiermee krijgen? Compassie, begrip, het niet hoeven doen...? Ik voel dat mijn hart, waar de zachte stem een diepere waarheid spreekt besloten heeft de taak gewoon op te pakken, maar mn ego spartelt nog wat tegen....Uiteindelijk, als ik er uit gooi dat ik toch echt een drempel blijf voelen om de zaak op te pakken en mn collega voorstelt "dan gewoon even te wachten", voel ik dat ik kan zakken in deze diepere waarheid en stappen kan ondernemen. Ik weet dat als ik dingen ga doen de weerstand zo weg is. Zo vreemd trouwens hoe dat werkt, dat als de ander niets van dat deel wil en het vrij laat, de weerstand oplost.

Ik val in het NU, laat mn praktische kant even aan het woord die precies weet wat te doen. Dit is de makkelijkste en fijnste manier om te leven, in het NU zijn, te accepteren, weerstand los te laten en het ego geen kans te geven er een verhaal van te maken. Een verhaal dat eigenlijk nooit waar blijkt te zijn, het verzint en fantaseert een toekomst en hoopt door te denken het verleden te veranderen.

Ik moest lachen om mezelf tijdens de wandeling die ik aan het einde van de middag maakte, wat is het leven een bijzonder iets. Zo voel je je stromend met een open hart en kan je alles aan. Een moment later neemt het ego, die in zijn comfortzone wil blijven zitten het voor een deel over & het bewustzijn dat we in werkelijkheid zijn neem het hele spel dat we met zn allen spelen waar.

Dankbaar voel ik dat mijn bewustzijn op dat moment sterk genoeg was om het te zien en dat ik nogmaals mocht voelen hoe sterk je moet zijn om gewoonte patronen te kunnen stoppen en te doorbreken.

Ik hou zo van mijn werk als trainer, omdat ik weet hoe moeilijk het is oude patronen te doorbreken en veel compassie voel voor de struggle van cliënten. Ik werk als trainer graag met mindfulness meditaties omdat het mensen helpt om ego mechanismen/ gedachten van een afstand te bekijken waar te nemen waardoor je leert je er niet meer (volledig) mee te identificeren en je dus een andere keuze hebt. Meditatie en innerlijk kind werk heeft mij zelf heel veel gebracht. Het lukt beter om in het Nu te leven, daar waar geen gedachten zijn aan wat geweest is of dat wat mogelijkerwijs gaat komen. Vanuit deze plek gaat alles veel gemakkelijker, alsof het universum je helpt het juiste pad te bewandelen en de juiste keuzes te maken (dit hoeven niet perse de leukste keuzes te zijn). Grote problemen lossen zich op, obstakels gaan uit de weg, de juiste mensen komen op je pad of er is een gevoel van lichtheid ondanks alle pittige dingen die gebeuren.

Dit is volgens mij de overgave waar een ieder naar verlangt, het voelt als (neutrale) liefde, geliefd zijn en lief hebben. Ons hart /ziel / ware zelf heeft in deze situaties het stuur overgenomen. Het doet en zegt de dingen die gezegd moeten worden en gek genoeg komt het 9 van de 10 keer (hoe confronterend ook), best goed bij de ander binnen. Alsof iets in de ander weet dat er waarheid wordt gesproken.

Ik bedenk me steeds weer dat elk moment een nieuw oefenmoment is, dat het leven een ware levenskunst is, dat moeilijke situaties de grootste groei geven en dat bewustzijn en zelfliefde de poort openen van Opgave naar steeds meer Overgave , Waarheid en Liefde.


4 mei 2020

Oefenend in nog meer overgave Sandra

6 views