Search
  • sandrinhagre

Wat hou ik toch van deze plek

Tijden mijn favoriete ochtendwandeling voel ik de connectie met de elementen, het voelt als eennatuurlijke staat van zijn met het water, de dieren, de bomen, de zon en de wind. Het contrast tussen dualiteits en eenheidsbewustzijn wordt me ineens zo helder. Ik schrijf er een stukje over.

FAVORIETE OCHTENDWANDELING

Wat was het zalig deze week, de licht tintelende ochtend bries gemengd met de zacht warme zonnestralen, de schaduw van de bomen waar het licht al wat door heen schijnt. De vogels en de stilte die een gevoel van bedding en koestering in mij teweeg brengen. Voor mn werk elke dag een fijne ochtendwandeling & meditatie gemaakt in het park niet ver van mijn huis om te genieten van alle schoonheid, de rust en stilte. Het gevoel onderdeel te zijn van de natuur / er één mee te zijn en de natuurlijkheid en ongedwongen flow die de natuur is en die energetisch door ons heen stroomt en beweegt. Ons lichaam is energetisch opgebouwd uit de verschillende elementen (aarde, water, vuur, hout, metaal - vanuit de chinese leer bekeken). Door in de natuur te zijn en je met deze kwaliteiten te verbinden voed je je energie systeem/ meridianen stelsel en de organen die met deze elementen verbonden zijn. Meridiaan chikung is hier een hele mooie bewegingsvorm voor. Als ik in de natuur ben voel ik dat mijn lichaam zich afstemt en het natuurlijke tempo aanneemt van de (innerlijke) stroom van het leven, onze / mijn oorspronkelijke staat.


EENHEID v. DUALITEIT Het werk wat ik doe is heel mooi omdat het, in contact met de mensen, de rauwheid van het leven toont en tevens de schoonheid die er in verborgen zit. Het maakt mij zo bewust van de kwetsbaarheid van ons allen en de vergankelijkheid van het leven. Het opent mijn hart, dankbaar voor wat ik heb gekregen en bewust dat op elk moment alles afgenomen kan worden, dit maakt nederig. Het tempo waarin de werkzaamheden in de maatschappij vaak plaats moeten vinden is een creatie van de mens, niet van onze essentie..het is niet natuurlijk, het zijn bedenksels van anderen of van ons zelf, vaak onbewust gecreëerd vanuit angst & collectieve patronen die in ons energie veld hangen. Alle gebeurtenissen die wij ervaren in de wereld van dualiteit stellen ons op de proef, het rekt onze grenzen op en trekt ons uit onze comfortzone, het laat ons zien waar onze angsten zitten, waar we onszelf nog niet kunnen zijn, waar we niet kunnen gronden, waar we te strakke grenzen trekken of ze juist niet voelen of aangeven. Het leert ons te kunnen verdragen, accepteren en dragen van ongemak. Hoe groter onze capaciteit om op een natuurlijke manier met de dualistische uitdagingen om te kunnen gaan, zonder onszelf te verloochen, in verbinding met ons ware zelf, acceptatie van wat is en in verbinding de ander, hoe vrijer ons energie systeem wordt om de levensenergie natuurlijk te laten stromen en vrij te worden in onze authentieke belichaming van onze ziel en ons unieke ware potentieel. Ik zie het leven als een ware levenskunst, als dansen op een koort, met vallen en opstaan de fijne kneepjes leren. Een continue afwisseling van een verticale afstemming, een beweging naar binnen, contemplatie en meditatie en een horizontale afstemming waarin dat wat je je gerealiseerd hebt (inzichten door ervaring) buiten neer kunnen gaan zetten/ (proberen) te belichamen. Dit gaat met vallen en opstaan en is een circulair proces... Bijzonder het leven


EN......WAT HOU IK TOCH VAN DEZE PLEK


26 juni 2020

Sandra

3 views